یک یادداشت برای روزهایی که شایدپایان غم انگیزی را شروع کند
یا یک تولدی دیگر رقم بخورد...!؟
روی اسب لنگ شرط نبند برادر!
کورس بی رحم است.........
میدان اسب دوانی جای عشق بازی و دلدادگی نیست.............
اسب تو اگر پایش بلنگد ، برنده نمی شود حتی اگر عشق تو باشد!
برادر میدان اسب دوانی است ، برد و باختش که به دلخواه تو نیست عشقت
را نگه دار برای میدان دلدادگی ، روی اسب لنگ شرط نبند برادر!
میدان زندگی هم مثل کورس اسب دوانی است ...........
فوتبال هم جزئی از این زندگی است ، فوتبال هم مثل کورس اسب دوانی
جای دل و عشق نیست ! روی تیم ضعیف تر نمی توان شرط بست ، روی پای
لنگ نیز نمی توان ایستاد حتی اگرفوتبال تمام عشق تو باشد ........
من و تو نیز عاشق بودیم و همه چیز و همه کس را زیبا می دیدیم ، اکنون آن
روزها رفتند و برای من و تو چیزی باقی نماند جزمشتی خاطره که سرشارمان
می کند از اندوه..........ولی باز خدای عشق در دیدگانمان خانه دارد و با نیروی
اوست که وی بهرچه در برابر نگاه خویش دارد آراستگی می بخشد...........
دوست داریم ببریم ........می دانیم حریفمان قوی تر است ، می دانیم حریفمان
حرفه ای تر است ، می دانیم که فوتبالمان بی رحم است ، اما دوست داریم
ببریم ، دوست داریم بمانیم ، نمی توانیم دل ببریم ، با اینکه خوب می دانیم
که دل ُبریدن به معنای از ریشه بریدن نیست ، اما چه کنیم که تیممان است ،
عشقمان است و از همه مهم تر فوتبال است.............
نمی دانیم دنیای پر رمز و راز فوتبال چه افسونی دارد که همه را به سمت خود
می کشاند ، تا در روزگاری نه چندان دور در پهنای سبز این مستطیل افسونگر
به رویای خود پایان دهند............گرچه هر پایانی آغازی ست فقط در آن لحظه
این را نمی دانیم.......................
می گویند قو به دریا می زند و پس از خواندن زیباترین آوازش می میرد ،
من و تو هنوز نتوانسته ایم با همه ی جانمان به دریا بزنیم و برای همین
است که هنوز زنده ایم.............
تو را نمی دانم اما من برمی گردم ، با قدرت هم برمی گردم...........
باید در برابر توفان ایستاد ، اگر خود را ببازیم می شکنیم.............
اما اگر نبریم ........ نبردیم که نبردیم ....... باختن فاجعه نیست ......همین بس
که روح بازنده بودن را در خود نداشته باشیم .............
چون من وتو ایمان داریم که خدا جانشین تمام نداشتن هاست...........
برادر ، تو دعا کن ببریم اما اگر اسب لنگ دیرتر به خط پایان رسید ، اشک
نریز، این قانون زندگی است......
و ای کاش قانون زندگی رنج نداشت.................