...؟!
کیست که بتواند آتش بر کف دست نهد و با یاد کوه های پر برف قفقاز خود را سرگرم کند...
یا تیغ تیز گرسنگی را با یاد سفره های رنگارنگ کند کند...
یا برهنه روی برف دی ماه فرو غلطد و به آفتاب تمیز بیندیشد...
نه ، هیچ کس هیچ کس چنین خطری را به چنان خاطره ای تاب نیاورد...
از اینکه خیال خوبی ها درمان بدی ها نیست بلکه صد چندان بر زشتی آن ها می افزاید...
نه ، هرگز هرگز هیچ کس چنین خطری را به چنان خاطره ای تاب نیاورد...
از اینکه خیال خوبی ها درمان زشتی ها نیست ، بلکه صد چندان بر زشتی آن ها می افزاید...
صد چندان بر زشتی آن ها می افزاید...